Bij deze film wordt een inleiding gegeven door Jacquelien van Stekelenburg, hoogleraar Social Change and Conflict aan de VU.
Mei 2021, Glasgow. Als twee buurtbewoners worden opgepakt door de immigratiedienst, komt de hele wijk in opstand. Eén bewoner kruipt onder het busje zodat de politie niet weg kan rijden, en een massaal protest is geboren. Binnen no time is de straat een georganiseerd dorp van verzet, terwijl een enorme politiemacht machteloos toekijkt.
Everybody to Kenmure Street combineert beelden van demonstranten met interviews en nagespeelde scènes, zoals de komische gesprekken met de man onder het busje. De straat draagt een naam uit het koloniale verleden, maar werd een symbool van de kracht van burgerlijk verzet. Een hartverwarmende film.
Jacquelien van Stekelenburg doet onderzoek naar collectieve actie, protest en maatschappelijke verandering. Waarom komen mensen samen in actie tegen onrecht? Hoe ontstaan protestbewegingen en hoe ontwikkelen ze zich? En welke rol spelen solidariteit, groepsidentiteit en de wisselwerking tussen demonstranten en autoriteiten daarbij? Deze film raakt de kern van haar werk. Hij laat zien hoe één daad van verzet uitgroeit tot massaprotest, hoe buurtbewoners zich verenigen rond een gedeeld gevoel van onrecht en hoe dat tot echte verandering kan leiden.
Bij deze film wordt een inleiding gegeven door Louise Wolff, PhD kandidaat in de sociologie binnen de onderzoeksgroep 'Identity, Diversity, and Inclusion'.
“Onze familie is vervloekt: van mijn twee kinderen is er één homo en de ander gek,” zegt Cuc tegen haar zoon Quang. Als zijn neurodivergente zus Mai zwanger raakt, besluit Quang zijn familie te filmen. Zijn vrije leven in Hanoi botst met het traditionele bestaan in de provincie Lào Cai. Zijn familie weet niets van zijn Amerikaanse vriend of van de uitbundige outfits die hij in de gayclubs draagt.
Langzaam verliest de wederzijdse teleurstelling haar grip, mede dankzij de komst van baby Guava. Quang en Mai praten eindelijk over het verleden. Quang vertelt zijn ouders over zijn vriend, en Cuc gaat zelfs met hem mee naar een queer evenement. Het is een ontroerend portret van een beschadigd Vietnamees gezin dat ondanks alles van elkaar blijft houden.
Louise Wolff onderzoekt hoe gender- en seksuele minderheden in Nederland omgaan met normen, zowel binnen queer gemeenschappen als in de bredere samenleving. Met etnografische en co-creatieve methoden zet Louise kennis uit uiteenlopende geleefde ervaringen centraal. De film sluit daar naadloos op aan: hoe vind je je eigen weg tussen wie je bent en wat je familie van je verwacht?
Bij deze film wordt een inleiding gegeven door Adrienne Rooney, assistent-professor Visuele en Materiële Cultuur aan de Vrije Universiteit.
Een portret van de Amerikaanse kunstenaar Romare Bearden (1911–1988), aan de hand van interviews met kunstenaars, curatoren, schrijvers en Bearden zelf. Met herinneringen aan North Carolina, New York en Pittsburgh maakte hij de geleefde ervaring van Afro-Amerikanen zichtbaar en bouwde hij aan een collectief geheugen.
De film laat zien hoe collage in de jaren zestig zijn doorbraak werd. Met die techniek kon hij sociale en actuele thema’s in zijn werk verwerken. Ook jazz speelde een grote rol, zowel in de clubscene als in de manier waarop hij zijn werk opbouwde. Zijn levensmotto “je moet nemen wat je vindt” gold ook voor de gevonden beelden die hij gebruikte. Volgens een van de curatoren was zijn grote verdienste dat hij de mainstream en de ‘blackstream’ samenbracht.
Adrienne Rooney richt zich in haar onderzoek op emancipatoire artistieke praktijken en tegengeografieën in het Caribisch gebied en het zuiden van de VS. De film sluit daar mooi op aan: hoe kan kunst plekken, herinneringen en verhalen zichtbaar maken die lang buiten beeld bleven?
Bij deze film wordt een inleiding gegeven door Klaas de Zwaan, docent mediageschiedenis, -analyse en -theorie aan de VU.
Kunstenaar en schrijver Stanley Schtinter presenteert een alternatieve filmgeschiedenis, opgebouwd uit de laatste films die bekende figuren zagen vlak voor hun dood. Last Movies begint met Franz Kafka die naar Chaplins The Kid kijkt en eindigt met een woedende Boris Vian die overlijdt tijdens de première van een verfilming van zijn werk. Daartussen passeren onder anderen een president, een moordenaar, een zanger, een regisseur en een actrice.
Waarom keken de leden van de sekte Heaven’s Gate naar Secrets & Lies van Mike Leigh? Herkende Kurt Cobain zichzelf in Ada uit Jane Campions The Piano? De creatieve montage legt verrassende verbanden, terwijl Schtinter nadenkt over de rol van film in ons leven. Alles wordt bijeengehouden door het droge commentaar van Jeremy Irons.
Klaas de Zwaan onderzoekt de geschiedenis van mediacrises en zet zich volledig in voor universitair onderwijs, met studenten als partners. De film sluit daar mooi op aan: wat vertellen de films die we kijken over wie we zijn en over de tijd waarin we leven?