SPAfrica is een performance over empathie en extractivisme. Het project onderzoekt hoe kapitalisme verbonden is met racisme.
Julian Hetzel en Ntando Cele bundelen hun krachten om de grenzen van empathie te verkennen – het vermogen om je in te leven in wat een ander voelt en ervaart. Wat als empathie de bestaande machtsstructuren niet opheft of verandert, maar juist bestaande privileges versterkt? SPAfrica legt de problematische werking en het verborgen racisme van empathie bloot.
SPAfrica introduceert een tweeledig gebaar waarbij ‘vloeibare empathie’ wordt onttrokken. Het project bouwt voort op de transactie van hulpbronnen tussen Europa en Afrika – water voor tranen en tranen voor water. Enerzijds wordt drinkwater uit de Sub-Sahara geïmporteerd in Europa: SPAfrica – ’s werelds eerste empathiedrank. Anderzijds worden tranen gewonnen in het hart van Europa en overgebracht naar de oorsprong van het water in Afrika. Het project combineert de exploitatie van natuurlijke en emotionele hulpbronnen om de neoliberale strategieën bloot te leggen in de zoektocht naar alternatieve grondstoffen.
Met deze nieuwe voorstelling bevragen Hetzel en Cele hoe immateriële goederen zoals identiteit en culturele achtergrond een rol spelen binnen onze kapitalistische maatschappij. In de internationale kunstwereld zijn de culturele achtergrond en identiteit van de makers waardevolle assets geworden. Is trauma het nieuwe goud van de kunsten?
Let op: in de voorstelling wordt Engels gesproken
SPAfrica is een productie van Studio Julian Hetzel
In coproductie met: Schauspiel Leipzig (DE) CAMPO Gent (BE) Theatre Vidy-Lausanne (CH) SPRING Performing Arts Festival Utrecht (NL) Auawirleben, Bern (CH). Met steun van: Fonds Podiumkunsten (NL), Gemeente Utrecht (NL) Fonds21 (Nl), Vriendenloterij Fund (NL), Prins Bernhard Culture Fund (NL), Onassis AiR Athens (GR), 16 on Lerotholi Gallery (ZA)
'Het is theatermaker en kunstenaar Julian...morele en artistieke dilemma’s. Die heeft hij bedrieglijk slim verpakt in de knappe performance SPAfrica – iedere samenvatting zou de voorstelling tekortdoen en te veel kunnen verraden.'
De Volkskrant ★★★★